K2

Het begin
September: de start van het nieuwe schooljaar. En dit jaar zijn we letterlijk het nieuwe schooljaar ingesprongen! Om daarna van start te gaan in een nieuwe en vernieuwde klas. Dat betekent de klas met al haar hoeken en materialen verkennen. Een nieuwe groep vormen met een nieuwe juf. Elkaar verkennen en leren kennen. Maar het is gelukt. We hebben onze start niet gemist en zijn volle goede moed en met het nodige enthousiasme het schooljaar begonnen. Om de sfeer een beetje op te snuiven kan je hier alsook hier de foto’s bekijken.
Tijdens deze eerste weken was het ook al druk rondom de school. Graafmachines, bulldozers, vrachtwagens, drilplaten, betonmolens, kruiwagens en de bijhorende werkmannen waren vanuit onze klas en vanop de speelplaats te zien. Onder grote belangstelling en onder het toeziend oog van onze kleuters werden er al serieuze werken uitgevoerd. Vandaar dat juf. Vicky tijdens haar volgende stageweken rond bouw zal werken. 

Vriendjes
We gingen werken rond vriendjes en leerden zo ook onze Flip (de logeerbeer) kennen die iedere dag met de kleuter van de dag mee mag gaan logeren. Ook het godsdiensthoekje werd ingericht en versierd met een tafellaken met alle handjes er op. We leerden dat iedereen belangrijk is en erbij hoort. We vormen een groep: één voor allen, allen voor één! 
En er kwamen nog meer vriendjes. In een emmer kwamen ze aan, onze visjes Pim en Pom. Maar gelukkig stond er al een mooie viskom voor hen klaar. De visjes werden goed onthaald en ze worden goed verzorgd! Onze kleuter van de dag mag ze eten geven. Niet teveel ineens natuurlijk.
Samen maakten we een grote zee met allerlei zeedieren en schelpen. In deze zee speelde de juf het verhaal “de mooiste vis van de zee”. We speelden het na en maakten zelf onze “mooiste visjes van de zee” die een plaatsje kregen tegen het raam want door het zonlicht worden ze nog mooier. 
Er kwam ook een pakje met de post. Wat zou daarin zitten. Kleine pareltjes maar zonder gaatjes dus we konden er niet mee parelen. Wat dan? We vonden er een briefje bij met de opdracht om er water bij te doen. Hu? Dat deden we dan maar en weet je: de pareltjes gingen groeien tot een vijver! Wat vonden we het aangenaam om er onze handen in te laten zwemmen. De volgende dag kwam er weer een pakje, met zeediertjes deze keer. De juf verstopte in onze vijver en wij mochten ze met onze handen gaan zoeken. Superleuk!

Noten rapen
En dan had Louis noten bij: in zijn tuin staat een grote notenboom die al heel veel okkernoten had laten vallen omdat ze klaar waren om opgegeten te worden. En wij mochten er ook gaan rapen. (Dankjewel voor de uitnodiging mama Leentje!)  Dus gingen we met ons allen op pad naar het huis van Louis om er de noten te gaan rapen. En er lagen er veel! Met onze goed gevulde emmertjes gingen we terug naar de klas om er de nootjes te gaan proeven. Om de noten te openen hadden we wel speciaal gereedschap nodig, een notenkraker. Een nootje om te kraken, dat zal lekker smaken! En gekraakt dat er werd, en gesmaakt dat er werd! Er waren wel zoveel noten dat ieder ook nog een zakje mee naar huis kreeg. We hadden onderweg ook nog wilde kastanjes in hun jasje gevonden en de juf bracht ook nog tamme kastanjes met en zonder jasje mee. We leerden welke vruchten er bij welke jasjes hoorden en deden er een spelletje mee.

Appels en appelmoes
Maar niet alleen de noten waren rijp om gegeten te worden, ook de appels hingen eetklaar aan de boom. Weer gingen we op pad, niet met kleine emmertjes deze keer maar met twee grote emmers in de bolderkar die we zelf mochten trekken en duwen. Super! Deze keer ging de wandeling naar Lutgarde en Rudie die een grote appelboom in de tuin hebben. We werden er héél hartelijk ontvangen en Lutgarde nam ons mee naar de goed gevulde appelboom. Rudie en Lutgarde hadden al een paar appeltjes geplukt en ze begonnen te schillen zodat we onmiddellijk konden proeven. Mmmmm… lekker! Zo van die appeltjes lusten we nog meer. Dus plukken maar. Maar wat hingen ze hoog. We konden er niet bij, ook niet als we op onze tenen gingen staan. Gelukkig heeft Rudie ook een ladder! En gelukkig durven we er allemaal op om de appels uit de boom te plukken. De geplukte appels worden zorgvuldig in de emmers in de bolderkar gelegd. In de tuin stond nog een boom, een hazelaar met heel veel hazelnootjes er onder. Deze mochten we ook rapen (en nu wisten we ook waar het kleine gaatje van de notenkraker voor diende, dus dat gingen we in de klas uitproberen). We kregen ook nog lekkere zoete paprika’s mee (die in de klas door de meeste kleuters smakelijk opgegeten werden) en butternutpompoenen (die zijn voor soep maar om de soep te maken moeten we wachten tot na de thema’s van juf. Vicky) uit de moestuin van Rudie en Lutgarde.

Voor de hartelijke ontvangst, voor het schillen van de appeltjes, voor de geweldige begeleiding, voor de rijke oogst zeggen wij: Héél hartelijk bedankt, Lutgarde en Rudie! Wij vonden het SUPER!

En toen nog met de gevulde bolderkar terug naar school wat al een belevenis op zich was. Iedereen mocht om beurt eens voor lopen om de kar te trekken. 
In de klas gingen we appelmoes maken. Schillen deed de juf maar de rest mochten wij zelf doen en als je zelf iets klaar maakt, dan smaakt het natuurlijk veel beter! We gingen ook het appels plukken schrijfdansen. Hoe dat gaat? Grote bewegingen maken in de lucht op de muziek van de boom en later met in 2 handen een krijtje deze bewegingen op grote schildersbladen maken op de maat van dezelfde muziek. Het klinkt moeilijker dan het is, hoor! We konden het best! En vonden het leuk. 
En nu komt juf. Vicky en gaan we alles leren over bouwvakkers, machines en bouwen. Wij kijken er al vast naar uit!
Hier kan je de vele leuke foto's bekijken.

Thema beroepen: bouw
En dan kwam juf. Vicky weer naar ons klasje met een boel leuke activiteiten. Het onderwerp: bouw natuurlijk. Dat hadden jullie al begrepen uit onze belangstelling op de eerdere foto’s. Op weg naar het plein waar de werken nog steeds in uitvoering zijn, zagen we eerst onze klusjesman Harry. Vol belangstelling keken we naar de rioleringswerken tussen school en plein, waar ook hij een tandje of beter een handje bij stak. Verder op onze weg kwamen we bouwvakker Lesley tegen met zijn graafmachine. We mochten met ons allen eens in de graafbak gaan zitten om te kijken hoe groot die was. De max! Dan mochten we in de graafmachine zelf zitten. Eén voor één natuurlijk en onder het toeziend oog van bouwvakker Lesley. En de toeter… die hadden we al snel zelf gevonden. Een beetje verderop was een kleinere graafmachine, ook voorzien van rupsbanden, volop aan het graven. Er waren werkmannen druk in de weer met buizen in alle maten. En dan kwam er een vrachtwagen aangereden. Wie kwam daar tot onze verrassing uit de kabine:  een mevrouw de chauffeur! Veel vrouwelijke chauffeurs zijn er niet maar die er wel zijn, kunnen heel goed met de vrachtwagen rijden. We gingen de vrachtwagen eens van dichtbij bestuderen. Wat had hij veel wielen. En groot! We gingen kijken hoe groot door onszelf te gaan meten met de wielen. Wie is groter? Even groot? Kleiner? De vrijwilligers onder ons mochten ook eens allemaal plaats nemen achter het stuur in de kabine. Wat zit je daar hoog. En dan liet mevrouw de chauffeur ons een knap staaltje vrachtwagenrijkunst zien door netjes achteruit te rijden, precies naar de plaats waar het zand in de kiepbak terecht moest komen. Wat kan die kiepbak ver naar boven om er de laatste zand af te leveren. Bedankt bouwvakker Lesley en mevrouw de chauffeur voor de tijd en de uitleg die jullie ons gaven!
Onze tocht ging verder naar de werf van Pieter waar papa Fons ons hartelijk verwelkomde. Hij gaf ons zeer deskundige uitleg over het bouwen van een huis. Hij liet de plannen zien, toonde de kamers, liet ons zien hoe je stenen kan halveren en waarom, toonde ons hoe je mortel kan maken en hoe je op de beste manier je stenen stapelt tijdens het metsen om een stevige muur te krijgen. In de school gingen we zelf aan de slag met stenen en zelfgemaakte mortel. Eerst in de grote zandbak buiten. Er werd mortel gemaakt en gemetst dat het een lieve lust was. (Hopelijk hebben alle mama’s een goede wasmachine!) Later gingen we onze metskunsten verder zetten op de blokkenmat. Er was veel belangstelling en er werd superhard gewerkt!  
Voor de hartelijke ontvangst, voor de rondleiding op de werf, voor de demonstraties, voor de stenen voor ons klasje zeggen we: “Heel hartelijk bedankt, papa Fons en Pieter” Wij vonden het super en we hebben weer veel bijgeleerd.
We deden ook nog vele andere activiteiten rond bouwen en bouwvakkers. Maar we kregen ook nog bezoek van papa Maarten van Fien. Hij kwam ons ook wat meer vertellen over zijn beroep. Papa Maarten rijdt met de vuilniswagen en natuurlijk had hij die toch wel heel speciale wagen ook bij. Hij liet ons zien hoe de vuilniszakken opgehaald worden, hoe ze in de wagen belanden en wat er in de wagen mee gebeurt. Natuurlijk mochten we hier ook eens allemaal aan het stuur zitten. Super!
Bedankt papa Maarten voor de geweldige demonstratie! Nu weten we op welk plaatsje we onze vuilniszak het best neerzetten en wat er verder met ons afval gebeurt! 
En dan gingen we op uitstap naar de houthandel/doe-het-zelf zaak van de familie (van ons Paulien) Rooyackers. Daar kregen we allemaal een foto om van dingen in de winkel. Eénmaal in de winkel moesten we deze dingen terugzoeken. Joepie, we hadden ze allemaal gevonden! Vervolgens kregen we een demonstratie van nonkel Jan in de zagerij. We konden zien waar een heftruck voor diende (en we mochten er zelf opzitten, de max!), hoe de zaagmachines werkten, welke zagen er gebruikt werden en waar ze precies voor dienden. Opa Albert was ook aanwezig. Hij toonde ons hoe de kraan op de vrachtwagen gebruikt werd om grote stapels hout op zijn plaats te krijgen. Dit ging met een afstandsbediening en die mochten wij van opa Albert ook eens bedienen. Als afsluiter kregen we van mama Sophie allemaal een zakje met een hamer en ballonnen mee. Dat vonden we super! Ook kregen we er dozen met blokken hout. Daar hebben we in de klas nog heel mooie bouwwerken mee gemaakt. 

Voor de hartelijke ontvangst, voor de tocht door de winkel, voor de deskundige uitleg van nonkel Jan en opa Albert, voor het zitten op de heftruck, voor de hamertjes, de ballonnen en de blokken zeggen wij: “Heel hartelijk bedankt, familie Rooyackers”. Het was heel fijn en we hebben er weer heel wat van opgestoken!
Naast al de activiteiten rond bouwen/beroepen, leerden we ook het juiste aantal appeltjes in de boom hangen en de appeltjes van klein naar groot leggen. Onze regenboogvisjes werden afgewerkt en gingen mee naar huis en onder grote belangstelling maakten we kennis met onze klascomputers. Hier kan je de vele foto's bekijken.

Herfst in de klas (en daarbuiten)
Met de intrede van de herfst worden de dagen weer korter en donkerder. Daarom is het belangrijk dat we gezien worden in het verkeer. Agente Dorine kwam vertellen waarom en hoe we dat kunnen doen. En hoe kan je dat beter laten zien dan in de donkere gang. Wij weten het nu en natuurlijk dragen wij nu (bijna) allemaal onze fluo-vestjes. Bravo!!!
Dat de herfst nog meer laat veranderen gingen we zelf ontdekken. We begonnen (onder leiding van juf. Vicky) met het vertellen bij een grote prent op ons nieuwe digibord. Later gingen we in herfstboekjes de foto’s terugzoeken. En we maakten een herfstwandeling in het leuke bos aan de Sevensmolen. Zoals je op de foto’s wel kan zien was daar van alles te zien en te beleven. We vonden zelfs een echte kabouterpaddenstoel en het hol van een konijn. Jammer genoeg waren de kabouters alsook de konijnen niet thuis. In de klas gingen we een herfsthoekje maken. En de pootjes van een spin kleien. Eerst worstjes rollen en er dan pootjes van maken. We knutselden ook een boom in herfstooi. Dan gingen we buiten op zoek naar spinnen om ze binnen verder te onderzoeken. Wisten jullie dat een spin 8 ogen had? Sommige kleuters vonden de spinnen best eng en durfden ze niet aan te raken. Maar de dapperen onder ons waagden het om de spinnen op hun handen en op hun armen te laten kruipen. We leerden onder begeleiding van juf. Vicky een spinnenweb tekenen en plakten er spinnen in. Juf. Vicky speelde poppenkast over spin Jonnie en later ook tik tak over de herfst. Dit vonden we superleuk. En dan moest juf. Vicky terug naar haar grote school. En zoals eerder beloofd was dit het moment om de pompoenen van Lutgarde en Rudie te verwerken. We gingen er spinnensoep van maken. Tot onze grote opluchting niet met echte spinnen. Nee hoor, we maakten ze zelf. Voor de soep moesten we eerst alle groenten snijden. En ajuin snijden valt echt niet mee hoor! Ondanks de traantjesogen deden we toch verder. Zo snel geven we niet op! Alles in de kookpot en dan kunnen wij intussen spinnetjes maken: balletjes rollen (en dat ging supergoed!) en er dan stukjes spaghetti insteken (en dat konden we ook helemaal alleen!) Groentjes mixen, spinnetjes er in en klaar is de soep. En of ze lekker was? Dat kun je op de foto’s wel zien!
We luisterden naar het verhaal van de berenjacht en we gingen zelf ook op berenjacht in de zaal. En wij waren niet bang! De juf vertelde het verhaal van Goudlokje en de 3 beren en wij gingen met de speelbeertjes aan de slag: per kleur sorteren, gezinnetjes maken (grootste, kleinste en middelste) en ordenen volgens een patroon.
Er werd intussen ook nog flink gebouwd op de blokkenmat, leuk rollenspel gespeeld in de poppenkamer, veel gelezen in de leeshoek, een nieuw spelletje van Blinky Bill gespeeld op de computer, de doos clics werd uitgehaald en er werd ook veel gepuzzeld. En in dat puzzelen wordt iedereen steeds beter, ieder op zijn niveau. Knap hoor! Sommige kleuters krijgen ook al zin in lettertjes en schrijven zelf hun naam. Het alfabet (het a,b,c  lied)  klinkt vrolijk door de klas en het komt niet van de juf! Wil je de foto's zien? Klik dan hier.

Sinterklaas
Toch ieder jaar weer een leuk gevoel als de Sint met al zijn Zwarte Pieten ons land komt binnenvaren. Tijd om de verkleedkleren uit te halen en om zelf Sint en Piet te spelen.  Aankomen in de boot, binnenkomen, handjes geven, in het dikke boek lezen én schrijven, Pietenkunstjes doen, schoentjes zetten bij de schoorsteen, slapen, in de schoentjes leggen, pakjes maken. We genoten ervan om in de huid van Sint of Piet te kruipen. We leerden ook hoe we op de beste manier onze schoen konden zetten: netjes bij de schoorsteen, iets lekkers (suikertjes, water, gewone wortelen, een gekleurde wortel (en zo leerden we dat ook kennen met dank aan de fam. Renckens) en een lekkere biet) voor het paard erbij en dan samen liedjes zingen. En het loonde. De volgende dag waren onze schoentjes gevuld met lekkernijen. Deze werden eerst gesorteerd en dan lekker opgesmuld. 
We gingen de golven van de zee schrijfdansen in de zaal. Eerst met ons eigen lichaam en later samen met waskrijtjes op een heel, heel, heel groot blad. En dat vonden we superleuk. We maakten tovertekeningen, gingen de baard van de Sint maken met scheerschuim (top!), plakten klevertjes in de juiste kleur op Sint, Piet en de boot en we gingen zelf pepernoten maken. (Mmm lekker!) We knutselden een schoorsteen en ook een zwarte Piet zodat deze in de schoorsteen kon.
Ook kwam de Sint in hoogsteigen persoon en in gezelschap van twee Zwarte Pieten op bezoek in de school en in onze klas. Het werd een aangenaam bezoek waarbij de Sint aandacht had voor ieder kind. We deden een dansje voor de Sint en lieten hem ook onze kunstjes zien want er zijn namelijk ook enkele kleuters in ons klasje die ook als zwarte Piet aan de slag willen gaan. Deze kleuters moesten volgens de Sint eerst nog een beetje groeien en daarna konden ze wel met hem mee op pad. En natuurlijk horen bij een Sintbezoek ook zakken met pakjes (pakjes die de Pieten letterlijk binnen gooiden) en zakjes met snoep. Dank U wel, lieve Sint. 
Leuk om uit te pakken en fijn om te spelen met het nieuwe speelgoed.
Dan werd het voor Sint tijd om weer te vertrekken want er wachtte hem nog heel veel werk
(er zijn wel heel veel kinderen)! Samen zongen we nog een liedje en wuifden hem uit.
Dag lieve Sinterklaas, tot volgend jaar! 

Onze hardwerkende pieten in de klas kregen nog een speciale behandeling. Een lekker rustgevende pietendouche om heerlijk te ontspannen na die toch wel drukke dagen!

P.S. De wandelende takken van de juf kwamen ook enkele dagen naar ons klasje. Er was namelijk een klein wandelend takje uit één van de eitjes gekomen en dat wilden we natuurlijk graag zien. 

Voor de foto's klik hier!